არ მინდა მამიკოს ოღრაშები!

რაღაც ამ ბოლო დროს ,,ჩავარდნები” მაქვს, ვეღარც ვწერ, ვეღარც ვკითხულობ… ბოლოს მგონი 2 კვირის წინ დავასრულე წიგნი და მას შემდეგ ხელიც აღარ მომიკიდია (2 კვირა ჩემნაირი მკითხველისთვის მთელი საუკუნეა…). მკითხველზე გამახსენდა, ჩემს ფილმოთეკაში ერთი ფილმი მოიპოვება: The reader – მკითხველი, რომელიც საკმაოდ კარგი ფილმია, თუ ნახავთ, არ ინანებთ.
რაც შეეხება ჩემს გულაცრუებას წერისადმი, არც კი ვიცი რა ვთქვა, ვზივარ სახლში მარტო, გამახსენდება ჩემი ბლოგი და მერე ვცდილობ, როგორმე მასზე ფიქრი მოვიშორო. თითქოს რაღაც გული არ მიმიწევდა წერისკენ… რა თქმა უნდა, ამ ჩემს აპათიურ მდგომარეობას ქსერქსე მეტისმეტად ხმამაღლა აპროტესტებდა, რამაც საბოლოოდ მომიშალა ნერვები და სიმართლე გითხრათ, მისი ყეფის გამგონე, წერაზე კი არა, მტკვარში გადახტომაზეც თანახმა ვიყავი. აი, სწორედ ამიტომაც ვზივარ ახლა ჩემს კომპთან და კლავიატურაზე ვაცეკვებს ხელებს. მისი აღმატებულება ქსერქსე გვერდით მიზის და ერთი სული აქვს, როდის გავასეირნებ, ფისები უნდა ალბათ, მაგრამ ნუუურას უკაცრავად, ძლივს წერის ხასიათზე მოვედი და მისი თავი მაქვს ახლა?!
მინდა, რამე სიახლე დავწერო ჩემს თავზე, მაგრამ არაფერი მაგონდება… თუმცა მაგონდება, როგორ არა?! მაგრამ ამას სიურპრიზად შემოვინახავ. აბა, მაგის მეტი სიახლე არაფერია, თუ არ ჩავთვლით ჩემს ცხოვრებაში ძალით შემოჭრილ ქართველ ოღრაშ, მამიკოს რამდენიმე ბიჭს, რომლებიც ჩემდა სამწუხაროდ, შემთხვევით გავიცანი (სხვადასხვა დროს) და მათგან 2 ყოველდღე ჩემს სახლთან მხვდებოდა. ბოლოს უკვე ჭკუიდან გადამიყვანეს, მაგრამ ამაზეც გადავალ.
არა და, რომ შეხედავ, თითქოს არც არაფერი აკლიათ, არაჩვეულებრივად გამოიყურებიან, სიტყვა-პასუხსაც არაუშავს, მაგრამ არა, რა! ვერ ვიტან ამ ,,ჩადოგმატებულ” სწორხაზოვნად მოაზროვნე სათვალიან ტიპებს!
გოგოს გაიცნობ? კაფეში უნდა დაპატიჟო, მერე მანქანის გასაღები გაამარიაჟო, მერე ტელეფონი… საწყლებისთვის გამარიაჟების საშუალებაც არ მიმიცია, მეეეტი საქმე არ მაქვს! რას ამბობ, ჩემს ნერვებს შიგ ძირში ალპობს მათი სიგოიმე და სნობიზმი. არა და, სიტყვა ,,არას” მნიშვნელობაც რომ არ ესმით? ალბათ ვერც წარმოუდგენიათ, მათნაირ უმშვენიერესობას როგორ უნდა უთხრას ვინმემ უარი შეხვედრაზე (იმის გაფიქრებაზეც კი მზარავს, რომ ქართველი გოგონების უმრავლესობა ასეთ ყეყეჩებზე ოცნებობს). მოკლედ, დღეს სამივე ერთდროულად მოვიფრთხვინე, დავისვენე და წერის ხასიათზეც მოვედი!
აააა, სიახლე? სიახლეზე მომდევნო ბლოგში დავწერ, თორემ მომაჭამა ქსერქსემ თავი🙂

About გულჩახდილი ქალი

მიყვარს და ვწერ...
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s